اول از همه برایت آرزومندم که عاشق شوی,و اگر هستی، کسی هم به تو عشق بورزد ,و اگر اینگونه نیست، تنهائیت کوتاه باشد.و پس از تنهائیت، نفرت از کسی نیابی ,آرزومندم که اینگونه پیش نیاید، اما اگر

 پیش آمد بدانی چگونه به دور از ناامیدی زندگی کنی .برایت همچنان آرزو دارم دوستانی داشته باشی, از جمله دوستان بد وناپایدار, برخی نادوست، و برخی دوستدارکه دستکم یکی در میانشان بیتردید مورد

اعتمادت باشد.و چون زندگی بدین گونه است برایت آرزومندم که دشمن نیز داشته باشی, نه کم و نه زیاد، درست به اندازه تا گاهی باورهایت را مورد پرسش قرار دهد, که دستکم یکی از آنها اعتراضش به حق باش

د تا که زیاده به خودت غره نشوی.و نیز آرزومندم مفیدِ فایده باشی , نه خیلی غیرضروری تا در لحظات سخت وقتی دیگر چیزی باقی نمانده است ,همین مفید بودن کافی باشد تا تو را سرِپا نگهدارد.همچنین، برایت

آرزومندم صبور باشی نه با کسانی که اشتباهات کوچک میکنند چون این کارِ سادهای است بلکه با کسانی که اشتباهات بزرگ و جبران ناپذیر میکنند و با کاربردِ درست صبوریات برای دیگران نمونه شوی.و امیدوام

 اگر جوان هستی خیلی به تعجیل، رسیده نشوی و اگر رسیدهای، به جواننمائی اصرار نورزی و اگر پیری، تسلیم ناامیدی نشوی ,چرا که هر سنی خوشی و ناخوشی خودش را دارد و لازم است بگذاریم در ما جریان

 یابند.امیدوارم سگی را نوازش کني, به پرندهای دانه بدهی، و به آواز یک سَهره گوش کنی وقتی که آوای سحرگاهیش را سر می دهد چرا که به این طریق احساس زیبائی خواهی یافت، به رایگان.امیدوارم که

 دانهای هم بر خاک بفشانی هرچند خُرد بوده باشد و با روئیدنش همراه شوی تا دریابی چقدر زندگی در یک درخت وجود دارد . اگر همه اینها که گفتم فراهم شد...!

دیگر چیزی ندارم برایت آرزو کنم